Wel of geen buitenlandse hond kiezen?

Een eerlijk antwoord op een complexe vraag

Op social media lijkt het alsof iedereen precies weet wat je moet doen wanneer je een hond zoekt. De ene groep roept overtuigend #adoptdontshop, terwijl anderen vinden dat je vooral een pup bij een goede fokker moet nemen, omdat je dan beter weet wat je in huis haalt. En dan zijn er mensen die zeggen dat de asielen vol zitten: 'Neem toch een hond uit een Nederlands asiel!'

Maar wie een hond kiest, kiest hopelijk niet voor een mening van anderen of een hashtag. Je kiest voor een levend individu dat jarenlang onderdeel van je leven zal zijn. En iedere route – een pup, een asielhond uit Nederland, een buitenlandse hond – brengt eigen voordelen, risico’s en onzekerheden met zich mee. Het gaat uiteindelijk om wat past bij jou en bij de hond die je straks in huis haalt. In dit blog laat ik Nederlandse en buitenlandse broodfokhonden achterwege, omdat dit een geheel eigen categorie is waar ernstige welzijnsproblemen spelen.

Dit blog is geschreven vanuit de vraag die ik in mijn praktijk vaak hoor: 'Moet ik wel of geen buitenlandse hond nemen?' Daarom ligt het accent in dit blog vooral op buitenlandse honden. Doordat ik dagelijks werk met mensen die een hond uit het buitenland hebben of overwegen er één te adopteren, zie ik zowel de mooie kanten als de ingewikkelde kanten van deze keuze van dichtbij. Het schrijven van dit blog was om die reden geen vanzelfsprekendheid. De werkelijkheid is complexer dan één advies en geen enkel blog kan volledig zijn. Bovendien kun je zelf al adoptant van een buitenlandse hond zijn en andere ervaringen hebben of delen van wat ik beschrijf juist wel herkennen. Dat is allemaal waardevol. Dit blog gaat echter niet over incidentele ervaringen, maar over een overkoepelend beeld dat gebaseerd is op wat we breed zien in onderzoek, praktijk en begeleiding. Juist omdat ik dit onderwerp ondanks de beperkte omvang met veel nuance, zorgvuldigheid en respect voor alle perspectieven heb benaderd, heb ik besloten het toch te delen.

Hopelijk helpt het je om met rust, realisme en begrip naar je eigen situatie te kijken en een keuze te maken die goed voelt.

Een pup van een fokker

Een pup van een goede, zorgvuldig werkende fokker geeft vaak een stevige basis. Je weet veel over het ras: het formaat, de energie, het temperament en de behoeften die horen bij dat type hond. Een betrouwbare fokker zorgt dat de pups in de eerste weken belangrijke ervaringen meekrijgen in een stabiele omgeving met moederhond. Daarnaast worden ouderdieren medisch getest op erfelijke aandoeningen, wordt er kritisch gekeken naar eigenschappen en krijgen nieuwe eigenaren begeleiding bij de start. Dat maakt een pup bij een goede fokker voor veel mensen een aantrekkelijke en relatief voorspelbare keuze.

Toch blijven er onzekerheden, ook wanneer alles zorgvuldig is gedaan. Het vinden van een echt goede fokker is minder eenvoudig dan het lijkt; het vraagt kennis, kritische vragen en soms maanden wachten. Daarnaast kampen veel populaire rassen met aanzienlijke erfelijke gezondheidsproblemen (Dier&Recht, z.d.). De RashondenWijzer – te vinden op www.dierenrecht.nl/rashondenwijzer – geeft een duidelijk overzicht van welke risico’s per ras vaker voorkomen en helpt bij het maken van een weloverwogen keuze.

Daar komt bij dat een pup nog volledig gevormd wordt. Hoe een jonge hond zich uiteindelijk ontwikkelt, hangt naast erfelijke factoren en raseigenschappen onder andere af van opvoeding, socialisatie, omgeving, leerervaringen en de klik met het gezin. Zelfs met een uitstekende start kunnen er uitdagingen ontstaan.

Een hond uit een Nederlands asiel

In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, zitten Nederlandse asielen niet vol met honden. Begin 2026 verbleven er bij de Dierenbescherming slechts 136 honden (Dierenbescherming, 2026). De honden die wel in een asiel terechtkomen, hebben meestal een geschiedenis die hun gedrag beïnvloedt. Soms gaat het om stress, angst of onvoldoende socialisatie, soms om gezondheidsproblemen of een leefomgeving die voor hen niet meer passend was.

Een belangrijk deel van deze honden behoort tot de zogenoemde hoog‑risicohonden. Uit een inventarisatie onder ruim dertig opvangcentra door DierenLot (z.d.) blijkt dat de aantallen per asiel sterk verschillen: sommige opvanglocaties zien bijna geen risicohonden, terwijl bij andere centra deze groep juist een groot deel van de populatie vormt, soms zelfs tot 90% van alle opgevangen honden.

Een asielhond kiezen is daarmee dus vaak niet de makkelijke weg. Veel honden brengen ervaringen mee die gezien, begrepen en zorgvuldig begeleid moeten worden. En voor hoog‑risicohonden geldt dat in versterkte mate: zij zijn, vanzelfsprekend, nog moeilijker plaatsbaar en vragen om een omgeving die echt aansluit op wat zij nodig hebben en waarin veiligheid gewaarborgd kan worden.

Een buitenlandse hond

Buitenlandse adopties zijn populair. Volgens officiële cijfers uit 2019 komen er via stichtingen ongeveer 11.000 honden naar Nederland (KNMvD, 2019). De verwachting is echter dat deze aantallen nog veel hoger zijn.

Het 'redden' van een buitenlandse hond kan een goed gevoel geven, maar het gedrag dat een hond laat zien in een opvanggezin of in het land van herkomst is geen volledige voorspeller van het gedrag in een Nederlandse leefomgeving. Ons land is vaak drukker, voller, sneller, prikkelrijker en heel anders. Voor honden die op straat hebben geleefd, in shelters zijn opgegroeid, weinig menselijk contact hebben gehad of cruciale socialisatie hebben gemist, kan dat overweldigend zijn. Daarnaast brengen veel buitenlandse honden medische onzekerheden met zich mee. Door gebrek aan veterinaire zorg of een leven op straat kunnen ze te maken hebben gehad met verwaarlozing, slechte voeding, parasieten, oude blessures of trauma’s omdat ze geschopt of aangereden zijn. Voor honden uit het Middellandse Zeegebied komt daar nog iets bij: zij kunnen ziekten bij zich dragen zoals leishmania, ehrlichia of babesia. Deze ziektes kunnen zich na jaren openbaren. Een adoptant moet daarom rekening houden met aanvullend bloedonderzoek en de bijbehorende kosten.

Universiteit Utrecht benadrukt dat de eerste twaalf levensweken grotendeels bepalen hoe een hond omgaat met stress, angst en sociale situaties later in het leven (Vinke, 2021). Veel buitenlandse honden hebben deze fase niet optimaal kunnen doorlopen. Dat is niet iets wat je kunt inhalen. Dit is voor Universiteit Utrecht de verklaring waarom zij een duidelijke toename ziet in angst- en stressgerelateerd gedrag bij geïmporteerde honden. Maar, let op: in de laatste alinea van deze paragraaf kom ik hier nog op terug.

Daarnaast is er een ander probleem: Nederland telt honderden stichtingen die honden importeren. Niet elke stichting werkt zorgvuldig en transparant. Het vinden van een écht betrouwbare organisatie kan lastig zijn. Documentatie, medische controles, zorgvuldige selectie en plaatsing en nazorg verschillen enorm per stichting.

Toch is het belangrijk om te benadrukken dat buitenlandse honden niet per definitie ingewikkeld zijn. Uit een rondvraag van Verhuisdieren (2020) blijkt zelfs dat 40% van de adoptanten helemaal geen problemen ervaart. Veel honden blijken opvallend veerkrachtig en veel adoptanten beschrijven een speciale band met hun hond. Maar het vraagt vaak realisme, tijd en bereidheid om aan te sluiten bij wat de hond nodig heeft.

Waarom deze keuze verdient dat je erbij stilstaat

Elke route kan prachtig uitpakken en elke route kan uitdagend zijn. Een pup van een betrouwbare fokker geeft een voorspelbare start, maar is niet vrij van risico’s. Een asielhond is vaak al volwassen, maar brengt vaak een geschiedenis mee. Een buitenlandse hond geeft een diep gevoel van betekenis, maar is het minst voorspelbaar en vraagt zorgvuldig kiezen van de stichting en veel geduld.

Het gaat uiteindelijk om jouw leven, jouw omgeving, jouw mogelijkheden. Niet elke hond past in elk huishouden. Niet elke hond kan aarden in een drukke wijk. En niet elke eigenaar heeft de tijd of het geduld voor een hond die niet de socialisatie heeft gehad die past in een Nederlandse situatie. Eerlijk kijken naar wat bij jou past is geen zwakte, maar juist de beste start voor jullie beiden.

De kern: kies niet wat hoort, kies wat klopt

Laat je keuze niet sturen door meningen, hashtags of trends. Niet door adopt‑don’t‑shop, niet door de overtuiging dat een pup altijd een veilige keuze is en niet door de gedachte dat een buitenlandse hond dankbaar zal zijn.

Je kiest voor een individu dat volledig afhankelijk wordt van jouw keuzes, mogelijkheden en tempo. De beste keuze is daarom de keuze die past bij jou en bij het welzijn van de hond nadat je je zorgvuldig hebt laten informeren.

Als je twijfelt

Twijfelen betekent dat je bewust nadenkt. Dat is een goed teken. Als je wilt, kijken we met ons team graag met je mee welke route het beste aansluit. Binnen ons team hebben meerdere leden veel ervaring met en kennis over buitenlandse honden, ook binnen hun eigen gezin!

Maak je afspraak

Referenties

Dier&Recht. (z.d.). RashondenWijzer. https://www.dierenrecht.nl/rashondenwijzer/

Dierenbescherming. (z.d.). Honden in het asiel. https://ikzoekbaas.dierenbescherming.nl/zoek-asieldieren/honden

DierenLot. (z.d.). Inventarisatie hoog‑risico honden in opvangcentra en dierenambulances [Rapport]. Wageningen University & Research (WUR eDepot). https://edepot.wur.nl/532193

Vinke, C. M. (2021). Duidelijke toename gedragsproblemen buitenlandse honden. Universiteit Utrecht / Hondenbescherming.

Verhuisdieren.nl. (2020). Hoeveel buitenlandse honden zijn er in Nederland? https://verhuisdieren.nl/blog/hoeveel-buitenlandse-honden-zijn-er-in-nederland/

Dit artikel is geschreven op 8-3-2026 door Michel Berendsen. Wil je dit artikel verspreiden? Heel fijn! Doe dat door een link naar deze pagina te plaatsen.

Op dit artikel rust copyright. Kopiëren naar andere sites en het weglaten van bronvermelding is niet toegestaan.